Doorbreek de blokkades voor het oplossen van wereldwijde problemen
 

Achtergrond

Waarom zijn regeringen en politieke partijen niet langer in staat, het groeiend aantal wereldwijde problemen op te lossen? Hoe kan Simpol ze hierbij helpen?

Wat weerhoudt regeringen ervan, mondiale problemen op te lossen?

Over het algemeen denken mensen dat politici en regeringen de macht hebben om veel van onze huidige mondiale problemen op te lossen; zoals opwarming van de aarde, armoede, en het opraken van natuurlijke grondstoffen.

Er zijn genoeg mogelijke oplossingen in de vorm van belastingen voor bedrijven, reguleringen en een overvloed aan ideeën voor het overstappen naar nieuwe en milieuvriendelijke alternatieven. Het enige dat mist, wordt altijd gezegd, is de politieke wil om ze te implementeren.

Dus waarom doen politici en regeringen niets?

De moeilijkheid zit hem erin dat deze oplossingen onvermijdelijk meer zouden kosten voor de zakenwereld. Hogere belastingen of meer regulering voor ondernemingen zou ze – op de korte termijn ten minste – minder winstgevend maken.

Dus, geen enkele regering durft deze oplossingen op afzonderlijk van andere regeringen te implementeren omdat ze vrezen dat ondernemingen en investeerders hun operaties simpelweg zouden verplaatsen of sub-contracteren naar een ander land waar belastingen en regels minder streng zijn, en waar de kosten lager zijn.

Het implementeren van oplossingen voor mondiale problemen zou een individuele natie dus doen verliezen ten opzichte van concurrerende naties. En ieder land neemt deel aan de wereldeconomie, dus ze hebben allemaal dezelfde angst.

“De harde waarheid over de politiek van klimaatsverandering is dat geen enkel land haar economie zal willen opofferen om deze uitdaging aan te gaan.” [Voormalig Eerste Minister van het Verenigd Koninkrijk, Tony Blair. The Guardian, 2005]

Wat nog erger is, is dat regeringen vaak regels voor sociale- en milieubescherming verzwakken, wetten maken die het zakendoen voor wereldwijde investeerders en ondernemingen in hun land aantrekkelijker maken. Het idee is dat dit meer investeringen en banen met zich mee zal brengen – en voor een tijdje doet dat het ook. Maar natuurlijk alleen maar totdat andere landen hetzelfde doen!

Daarom verandert er niets, behalve dat onze problemen verergeren. Het is een vicieuze cirkel waar alle landen in gevangen zitten; een gevaarlijk spel dat geen enkele natie kan winnen en waarin we uiteindelijk allemaal verliezen.

“Er is op internationaal niveau een collectief actie-probleem”. [Voormalig Minister voor Milieu, David Miliband. The Financial Times, 2006]

Dus, is het de schuld van de zakelijk directeuren en wereldwijde investeerders?

Als politici de slachtoffers zijn van de vicieuze cirkel, die wordt veroorzaakt door het vrij bewegen van kapitaal en ondernemingen, dan moet dit toch de schuld zijn van investeerders en zakelijk directeuren? Dit is echter niet zo.

Zakelijk directeuren en investeringsmanagers zijn gedwongen, door concurrentie, om de meest winstgevende investeringen en kansen te zoeken en dit betekent vaak het opofferen van sociale en milieugerelateerde belangen. Elke onderneming die faalt om winsten te maximaliseren zal het spel verliezen tegen concurrenten met minder scrupules. Zoals directeuren het zelf zeggen, “als wij het niet doen, doen onze concurrenten het”.

Het zelfde geldt voor mondiale investeerders die beoordeeld worden op de winsten die ze binnenhalen voor hun cliënten. Investeerders en zakelijk directeuren zijn zich over het algemeen niet minder bewust van wereldwijde problemen dan de rest van de maatschappij. Maar zij zitten net als onze politici gevangen in de vicieuze cirkel van destructieve concurrentie en ze hebben geen uitweg.

Op deze manier gezien zijn klimaatsverandering, buitensporig machtige bedrijven, de groeiende energiecrisis en onze vele andere mondiale problemen niet waar het echt om draait. Omdat de algemene onderliggende blokkade dezelfde is: dat naties gevangen zitten in een vicieuze irkel van destructieve concurrentie waaruit ze niet kunnen ontsnappen.

                Het probleem is een gebrek aan internationale samenwerking!

Waarom voel ik me zo machteloos in deze situatie en waarom heeft mijn stem zijn betekenis verloren?

De destructieve concurrentie tussen naties, veroorzaakt door het wereldwijd vrij bewegen van kapitaal en ondernemingen, heeft een belangrijk effect op de politiek. Omdat elke partij die in de regering komt geen keus heeft behalve het behouden van de internationale concurrentiepositie en haar aantrekkingskracht van haar land voor mondiale investeerders en ondernemingen.

Zelfs Groene partijen, wanneer ze aan de macht komen, zijn gedwongen om hun beleid opzij te zetten of sterk te verdunnen om te voorkomen dat kapitaal, banen en investeringen naar andere landen verdwijnen. Dit is de reden waarom alle partijen, zodra ze in de regering komen, uiteindelijk meer van hetzelfde markt- en zakenwereld-vriendelijke beleid implementeren. Het stemmen voor de ene of de andere partij maakt dus weinig verschil.

Wachten op politici en regeringen om op zichzelf onze problemen op te lossen is hierdoor zinloos geworden. Het is ook de reden dat een groeiend aantal burgers niet langer de moeite doet om te stemmen in nationale verkiezingen.

Om mondiale problemen op te lossen is het nodig dat burgers wereldwijd politici en regeringen dwingen om van destructieve internationale concurrentie naar vruchtbare samenwerking te gaan. Het Simultane Beleid (Simpol) is een manier – misschien de enige manier – waarop wij burgers dat kunnen laten gebeuren.

Juist nu u misschien dacht dat uw stem betekenisloos was geworden, biedt het Simultane Beleid (Simpol) burgers rond de wereld een manier om hun stemmen krachtiger te maken dan ze ooit voor mogelijk hielden.

De vele NGO's en hulporganisaties in de wereld doen fantastisch en hoognodig werk. Wij pakken echter de wortel van al deze problemen aan. Als we het probleem van internationale destructieve concurrentie niet oplossen, redden we het niet op aarde.

Dus onderteken de Steunbetuiging voor Simpol nu en word deel van de oplossing!

naar boven

How bad does it have to get before YOU take action?

Failed Copenhagen climate talks, 2009. [Photo: Diana Trimble]
Gap between rich and poor has grown faster in Britain than in any other developed country. [Daily Telegraph, Dec. 2011]
Austerity riots in Spain, 2012.